กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 68
โชคดีที่บ้านหลังเล็กของตระกูลเสิ่นในตอนนี้อยู่บริเวณเชิงเขา ห่างจากใจกลางเมืองพอสมควร และก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยเปิดเผยสถานที่ตั้งต่อสาธารณะ
ไม่อย่างนั้น ภาพปลาหมึกยักษ์เกาะหลังแบบนี้ เกรงว่าพรุ่งนี้คงได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์แน่!
เสิ่นหลินเหงื่อแตกพลั่ก
กระทั่งนั่งอยู่ในรถ เขายังลืมลงไปเปิดประตูให้เสิ่นอี้ฉงด้วยซ้ำ
จนกระทั่งเสิ่นอี้ฉงแบกอวี๋เหยาหยาวที่ทั้งตัวอ่อนปวกเปียกแต่ยังเกาะเขาแน่นไม่ยอมปล่อย เดินมาหยุดอยู่ข้างประตูรถ แล้วมองเขาด้วยสายตาเย็นยะเยือกและอันตราย เสิ่นหลินถึงกับสะดุ้งโหยงอยู่ในรถ รีบปีนลงมาเปิดประตูให้ทันที!
เขาไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว!
เสิ่นอี้ฉงขึ้นรถแล้วจึงขมวดคิ้วถาม
“นักข่าวมากันหมดแล้ว?”
มากันหมดที่ไหนกันเล่า!