กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 36
หนีอี้หมดคำจะพูดกับความหลงตัวเองของเธอแล้ว
เขาเลือกที่จะข้ามเรื่องนี้ไปโดยอัตโนมัติ
“พูดข่าวร้ายก่อน”
“ข่าวร้ายคือ ช่วงนี้พี่คงต้องลำบากลดน้ำหนักไปอีกนานเลย!”
อวี๋เหยาหยาวได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้าง มือข้างหนึ่งรีบปิดหน้าท้องตัวเองทันที
“ไม่มีนะ ฉันไม่ได้แอบกินมันฝรั่งทอดกับพุดดิ้ง เมื่อคืนก็ไม่ได้กินสเต๊กเพิ่มอีกชิ้น แล้วเช้านี้ฉันก็ไม่ได้กินเสี่ยวหลงเปากับเส้นวุ้นเส้นเลือดเป็ดด้วย...”
หนีอี้มองเธอด้วยสีหน้าปวดหัวอย่างหมดหนทาง
“พี่...พี่แอบกินอีกแล้ว...”
“ไม่ได้กิน ฉันจริง ๆ... เดี๋ยวนะ เธอรู้ได้ยังไง?”