กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 34
ภายในห้องดูเพล็กซ์สองชั้น
ดอกไม้แสนหวานอย่างเมิ่งซินหรานในเวลานี้ ราวกับดอกตูมที่ถูกฝนกระหน่ำ จนถูกทำลายเสียยับเยินแทบจะร่วงโรย
เธอคุกเข่าอยู่บนพื้น มือคว้ากางเกงของชายตรงหน้าไว้แน่น ร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน
“พี่หาน ช่วยฉันด้วย! ขอร้องล่ะ ช่วยพูดเรื่องของฉันกับผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ในบริษัทอีกครั้งได้ไหม ขอร้องพวกเขาอย่าแบนฉันเลย!”
เธอยกโทรศัพท์ขึ้น พยายามอย่างสุดชีวิตให้อีกฝ่ายดู
“ตอนนี้ทุกคนในอินเทอร์เน็ตสนับสนุนฉัน พูดแทนฉัน! ฉันมีแฟนคลับตั้งหลายล้านคน ฉันมีค่ามากกว่านังอวี๋เหยาหยาวคนนั้นตั้งเยอะ!”
“ฉันจะตั้งใจทำงาน ตอบแทนบริษัท และทำเงินให้ผู้ถือหุ้น! ขอให้โอกาสฉันอีกครั้งเถอะ!”
หานจื้อหงถอนหายใจยาว
“เสี่ยวหราน เธอไม่ควรคิดทำเรื่องผิด ๆ โดยเฉพาะคนที่เธอคิดจะเล่นงานคือภรรยาของเจ้านาย เดิมทีฉันคิดว่าเธอแค่ไม่พอใจที่ตัวเองเจอเรื่องไม่ราบรื่น แล้วก็แค่เอาแต่ใจนิดหน่อย แต่การทำร้ายคนอื่น... เรื่องนี้ถึงขั้นติดคุกได้เลยนะ”