บทที่ 2

บทที่ 2

“คำแนะนำของน้องสาวเธอ?”

เสิ่นอี้ฉงหรี่ตาลงอย่างอันตราย

อวี๋เหยาเหยากะพริบตากลมโตอย่างคาดหวัง ทว่าไม่นาน น้ำตาเม็ดใหญ่สองหยดก็ร่วงลงมาอีกครั้ง

“อื้ม”

วินาทีเดียวเปลี่ยนเป็น...นักแสดงเจ้าน้ำตาเสียแล้ว

เธอแทบจะร้องไห้จนหายใจไม่ทัน

มุมปากของเสิ่นอี้ฉงแทบจะยกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

วินาทีต่อมา เขายื่นมือออกไปแล้วสะบัดมือของอวี๋เหยาเหยาที่กำลังกอดแขนเขาอยู่ออกอย่างแรง จนร่างของเธอกระแทกลงบนเตียง!

ดวงตาดำสนิทราวกับหมึกของเขาราวกับกำลังสะสมพายุฝนฟ้าคะนอง เช่นเดียวกับค่ำคืนมืดมิดด้านนอกที่มีทั้งสายฟ้าและเสียงฟ้าร้อง