กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 311 ความรักอันหวานชื่น
กาแฟแก้วนี้ผสมนมลงไปอย่างพอเหมาะ กลายเป็นกาแฟนมหอมกรุ่น
เฉียวอวิ๋นถิงก้มลงดมเล็กน้อย ก่อนขมวดคิ้วแล้วพึมพำว่า "เอ๊ะ ทำไมมีกลิ่นไหม้ด้วยล่ะ กลิ่นแปลกจริง ๆ ผมไม่คุ้นกับการดื่มแบบนี้เลย"
เซี่ยโยวโยวกะพริบตาอย่างซุกซนแล้วพูดว่า "คุณก็ต้องลองดูสิ การเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ มีประโยชน์ต่อการเพิ่มพูนความรู้ของคุณมากนะ เหมือนได้พาสมองออกไปท่องโลกใหม่เลย"
เมื่อได้ฟัง เฉียวอวิ๋นถิงก็จำใจยกกาแฟขึ้นจิบหนึ่งอึก ราวกับกำลังดื่มยา
กาแฟแก้วนี้นอกจากจะมีกลิ่นรสของกาแฟและชานมแล้ว เซี่ยโยวโยวยังแอบใส่ผงพิเศษบางอย่างลงไปด้วย
ผงชนิดนี้ไม่ธรรมดา เพราะทำขึ้นจากเมล็ดโพธิ์อย่างพิถีพิถัน