กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 310 กลับบ้านสี่ประสาน
"พวกเรากินข้าวกันก่อนเถอะ" หวังจื่อหลงกลอกตาไปมา ก่อนพูดกับเขาว่า "ต้องสั่งสอนหมอนั่นให้หนัก ไม่อย่างนั้นมันคงยังคิดว่าตัวเองเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลเฉียวอยู่ ตอนนี้มันไม่เหลืออะไรแล้ว เป็นแค่คนตกอับเท่านั้น!"
"ใช่ ๆ ๆ!" ทุกคนต่างพูดเสริมกันคนละคำสองคำ เอาแต่พูดถึงข้อเสียของเฉียวอวิ๋นถิง บอกว่าเขาหาภรรยาที่เป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ แถมผู้หญิงคนนั้นยังมีวิธีการร้ายกาจมาก เพียงพูดไม่กี่คำก็ทำให้เฉียวอวิ๋นถิงยอมก้มหัวเชื่อฟังได้แล้ว