กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 298 เมื่อหมดอำนาจก็หมดคนเหลียวแล
"ได้ ๆ ไม่เป็นไร ครอบครัวเรามีพี่อยู่ก็พอแล้ว" ฟางเหมยฟางพูดเช่นนั้น แต่ในใจกลับกระตุกวูบ เธอคิดว่า 'ถ้าพี่สาวสามีหย่าแล้ว จะยังมีประโยชน์อะไรอีกล่ะ?'
เธอจึงลองหยั่งเชิงถามว่า "พี่ต้องเรียกเงินจากเขาให้มากหน่อยนะ"
เฉินซูเย่โบกมือทั้งสองอย่างหมดเรี่ยวแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและความเศร้าสลด ก่อนพูดว่า "จะเรียกเงินอะไรอีกล่ะ เงินในบ้านฉันขนกลับไปให้พวกเธอจนหมดแล้ว
ตอนนี้ฉันไม่มีเงินเหลือติดตัวแม้แต่เฟินเดียว
อย่างมากทางนั้นก็คงช่วยออกค่ารักษาพยาบาลให้ ต่อไปฉันยังต้องออกไปหางานอื่นทำอีก"
"พี่ยังพูดเรื่องหางานอีก แล้วงานของพี่เองล่ะ?"