กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 232 ยืนกรานไม่กลับ
ฟางไป๋เฟิ่งเท้าสะเอวทั้งสองข้าง โต้กลับอย่างโมโหว่า "นั่นสิ ที่นั่นหนาวขนาดนั้น เขาจะอยู่ได้ยังไง?"
"อ้าว? ผมได้ยินมาว่าเขาซื้อบ้านอยู่ที่นั่นแล้วนะ"
"ถึงจะซื้อบ้านแล้ว แต่มันจะอุ่นได้สักแค่ไหนกัน?"
"คุณวางใจเถอะ ลูกชายเราไม่ได้โง่ เขามีประสบการณ์เอาตัวรอดในป่า อยู่ที่นั่นไม่มีปัญหาแน่นอน
อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง เขาต้องดูแลชีวิตตัวเองได้ดีอยู่แล้ว
ในเมื่อซื้อบ้านแล้ว เขาก็ต้องเตรียมฟืนไว้ ถึงตอนนั้นก็อยู่กันอย่างอบอุ่น คุณจะร้อนใจไปทำไม? ขอแค่กินอิ่ม นอนอุ่น สุขภาพแข็งแรงก็พอแล้ว"