บทที่ 231 คนทางบ้านร้อนใจแทบแย่

บทที่ 231 คนทางบ้านร้อนใจแทบแย่

แม่ของเฉียวอวิ๋นถิงพูดด้วยความเป็นห่วงว่า "ก็เป็นอย่างนี้แหละ ลูกเป็นคนมุ่งมั่นมากเกินไป อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อยนักเลย แล้วทางนั้นมีอะไรกินบ้าง? ถ้าเงินไม่พอ แม่จะส่งไปให้อีกหน่อย

จริงสิ ลูกกลับมาเถอะ ฤดูหนาวที่นั่นก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้ว ลางานกลับมาเยี่ยมบ้านเสียหน่อย อยู่บ้านอย่างสบาย ๆ จนหมดฤดูหนาวแล้วค่อยกลับไปก็ได้นี่นา"

เฉียวอวิ๋นถิงส่ายหน้ารัว ๆ ราวกับกลองป๋องแป๋ง ก่อนพูดอย่างร้อนใจว่า "ไม่ได้ครับ แบบนั้นผิดระเบียบ ถ้าคนอื่นรู้แล้วเอาเรื่องนี้มาเล่นงานผม คงแย่แน่ ผมว่าทำแบบนั้นมันเกินไป ช่างเถอะครับ ๆ ทำไม่ได้หรอก"