เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 401 งานเลี้ยงหมุนเวียน
นี่คือสัดส่วนของภาษีการเกษตร แล้วภาษีการค้าเล่าเป็นอย่างไร
นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นของราชวงศ์หมิง ตั้งแต่ยุคของจักรพรรดิหมิงไท่จู่จูหยวนจาง ก็ได้เริ่มวางแนวทางหลักให้แก่พ่อค้าไว้ นั่นก็คือ พ่อค้ามีสถานะต่ำต้อย ภาษีการค้าไม่สลักสำคัญอันใด เก็บพอเป็นพิธีไปก็พอ
จักรพรรดิหมิงไท่จู่มีข้อจำกัดทางความคิดอย่างแท้จริง ประเทศที่พระองค์ปรารถนาจะสร้างขึ้นมานั้นคือประเทศที่มีสังคมในอุดมคติตามแนวคิดเหล่าจวง ดังคำกล่าวที่ว่า ได้ยินเสียงไก่ขันสุนัขเห่าหากินใกล้กัน ทว่าชั่วชีวิตไม่ไปมาหาสู่ ให้ทุกคนก้มหน้าก้มตาทำนาไปอย่างซื่อตรง เชื่อฟังคำสั่งของฮ่องเต้แซ่จูผู้นี้ อย่าได้มีผู้ใดเดินเพ่นพ่านไปทั่วเพื่อเร่ขายสินค้า
ด้วยเหตุนี้ จูหยวนจางจึงรังเกียจพ่อค้ายิ่งนัก ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงครองราชย์เป็นฮ่องเต้ ก็คอยกดขี่พ่อค้าอย่างหนักหน่วงมาโดยตลอด ยกตัวอย่างเช่น มีพวกรุ่นเยาว์ของตระกูลพ่อค้าสวมรองเท้าบูทไปเตะลูกหนัง ผลปรากฏว่าพอพระองค์ทรงทราบเรื่องเข้า ก็มีรับสั่งให้จับกุมพวกรุ่นเยาว์ของพ่อค้าเหล่านั้นมา แล้วตัดเท้าทิ้งเสียทั้งหมด
เรื่องนี้ถือเป็นหลักฐานยืนยันที่ชัดเจนอย่างยิ่ง