เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 386 มอบใจยอมสยบ
“ข้ารับใช้เป็นเพียงสตรีผู้อ่อนแอ หากไม่ใช้เล่ห์กลอันใดบ้าง จะไปเป็นฝ่ายได้เปรียบได้อย่างไร?”
เหวินอันเฉินถลึงตาใส่เธอ “ฉันมองไม่ออกเลยว่าเธออ่อนแอกงไหน อีกอย่าง ข้าราชการผู้นี้มักเข้าข้างเหตุผลไม่เข้าข้างคนกันเองอยู่แล้ว”
“เอาเถอะ ไม่คุยเรื่องไร้สาระพวกนี้แล้ว”
เขาโบกมือแล้วกล่าวว่า “เธอวางใจได้เลย เรื่องนี้ข้าราชการผู้นี้ช่วยเธอแน่ ส่วนจะช่วยอย่างไรนั้น พวกเราต้องมานั่งคุยกันให้ดี ๆ”
เขาเอ่ยกับนายหญิงหลินด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ ผู้เฒ่าฉุนบอกกับฉันแล้ว ฉันรู้เรื่องราวคร่าว ๆ ทั้งหมด และรู้ว่าพวกคุณเกิดข้อพิพาทกันอย่างไร พูดตามตรง ตอนนั้นคนที่ยกสำนักคุ้มภัยอู่เวยให้เธอก็คือฉัน ฉันรับปากเธอว่าจะให้เธอกุมอำนาจในสำนักคุ้มภัยอู่เวย ทั้งยังจะไม่ถูกสาขาขนส่งสินค้าโรงรถม้าตระกูลจ้าวกลืนกิน แต่ผลคือจ้าวฉุนกลับผิดคำสาบาน กลืนกินสำนักคุ้มภัยอู่เวยไป พูดตามตรง เรื่องนี้เขาทำไม่ถูกต้อง เพียงแต่หากเธอหวังจะให้เขามาขอโทษด้วยตัวเองคงเป็นไปไม่ได้ วันนี้ข้าราชการผู้นี้จึงขอเป็นตัวแทนขอโทษเธออยู่ที่นี่ก็แล้วกัน”
“เอ๊ะ? ท่านจะขอโทษฉันหรือ?”