ตอนที่ 363 ความทอดถอนใจของต่งหมิงฉาง

ตอนที่ 363 ความทอดถอนใจของต่งหมิงฉาง

การโบยด้วยกระบองหน้าพระที่นั่ง คือการฟาดลงบนก้นและต้นขา ก่อนหน้านี้พวกของอู๋จงสิงทั้งสี่คน หลังจากถูกโบยเสร็จ ตำแหน่งที่ถูกลงทัณฑ์ล้วนเนื้อแตกหนังเปิดน่าเวทนายิ่ง ทว่าดูเหมือนหนักหนาสาหัส แต่ความจริงแล้วกลับไม่ได้ร้ายแรงเกินไป พักรักษาตัวสักระยะหนึ่งก็หายดี ทว่าโจวยวนเปียวกลับถูกโบยจนย่ำแย่ ขาข้างหนึ่งของเขาถูกตีจนหักสะบั้น นับแต่นั้นมาก็ต้องพิการไปตลอดชีวิต

โบยแปดสิบไม้ยังไม่หนำใจ ยังเนรเทศโจวยวนเปียวไปประจำการที่ตูอวิ๋นเว่ยอีกด้วย

ทว่าน่าแปลกที่ สภาพจิตใจของโจวยวนเปียวผู้นี้กลับดียิ่ง สถานที่ที่เขาถูกเนรเทศไปนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขานับหมื่น แสนจะทุรกันดาร ไม่อาจเทียบกับความเจริญรุ่งเรืองของเมืองหลวงได้ร้อยล้านเท่า แต่เขากลับรื่นรมย์มีความสุข แต่งตำราตั้งทฤษฎี บำเพ็ญตนกล่อมเกลาจิตใจอยู่ที่นั่น

หากจะพูดไปแล้ว โจวยวนเปียวผู้นี้ในกาลต่อมาก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังยิ่ง คนผู้นี้ภายหลังได้ดำรงตำแหน่งขุนนางระดับสอง กลายมาเป็นผู้นำของพรรคตงหลินในช่วงปลายราชวงศ์หมิง

ในบรรดาสามคนที่ร่วมกันก่อตั้งสำนักศึกษาตงหลิน ก็มีเขารวมอยู่ด้วย