เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 354 สามเรื่อง
นายหญิงหลินครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนเอ่ยถามว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณตั้งใจจะใช้เงินตำลึงเท่าไรซื้อสำนักคุ้มภัยอู่เวย?”
ที่จริงเธอเพียงถามไปอย่างนั้นเอง
พูดตามตรง เธอยังไม่ได้เตรียมใจขายสำนักคุ้มภัยอู่เวยเลยด้วยซ้ำ อีกทั้งเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะตัดสินใจได้ตามลำพัง ต้องกลับบ้านไปหารือกับสามี หลินต้าชวนก่อน ดังนั้นเธอจึงเพียงถามออกไป
เหวินอันเฉินยิ้มบาง ๆ พลางยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้วแล้วแกว่งไปมาตรงหน้าเธอ
นายหญิงหลินถามว่า “เงินตำลึง 10,000 ตำลึง?”
พูดตามตรง ราคานี้แม้จะค่อนข้างต่ำ แต่ก็ไม่ได้ต่ำจนเกินไป โดยรวมแล้วนับได้ว่าเป็นราคายุติธรรม หากสำนักคุ้มภัยอู่เวยรีบร้อนขาย ต่อให้เปลี่ยนเป็นผู้ซื้อรายอื่น บางทีอาจขายไม่ได้ราคานี้ด้วยซ้ำ แต่หากไม่รีบร้อน ค่อย ๆ ประกาศขายไป ราคาคร่าว ๆ ก็น่าจะขายได้ราว 11,000–12,000 ตำลึงเงิน
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ราคาที่เหวินอันเฉินเสนอก็นับว่ายุติธรรมอยู่
เหวินอันเฉินยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “จะเป็น 10,000 ตำลึงได้อย่างไรกัน? ฉันจะมีเงินตำลึงมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร แค่ 1,000 ตำลึงเท่านั้น”
“อะไรกัน? 1,000 ตำลึง?”