ตอนที่ 353 ร่วมมือย่อมได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

ตอนที่ 353 ร่วมมือย่อมได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

“คุณอยากให้ฉันรู้จักประมาณตนอย่างนั้นหรือ แล้วจะให้ฉันรู้จักประมาณตนอย่างไร?”

ดูเหมือนนายหญิงหลินจะถูกท่าทีปฏิเสธอันเด็ดขาดและเย็นชาของเขากระตุ้นจนเสียอาการ นางตะโกนทั้งน้ำเสียงสะอื้นว่า “ฉันไปหาเรื่องคุณไม่ไหวหรอก เบื้องหลังคุณมีท่านเจ้าเมืองหนุนหลัง ฉันกับสำนักคุ้มภัยอู่เวยของพวกเราไม่มีทางต้านคุณได้เลย หากคุณคิดจะจัดการสำนักคุ้มภัยอู่เวยของเรา เกรงว่าพวกเราคงจบเห่อย่างน่าเวทนา ฉันมาเพื่อขอขมา แต่คุณกลับไม่ต้องการฉัน และไม่ต้องการคำขอโทษของฉัน บอกให้ฉันแสดงความจริงใจ! ฉันเป็นเพียงสตรีอ่อนแอ จะมีความจริงใจอะไรให้คุณได้? ฉันก็มีเพียงร่างกายนี้เท่านั้น!”

ครั้นตะโกนไปถึงท้ายที่สุด เสียงของนางก็แทบจะคลุ้มคลั่งโดยสิ้นเชิง เป็นเพียงการระบายอารมณ์เท่านั้น

พูดตามตรง การแสดงออกของนางในยามนี้ ทั้งจริงทั้งเท็จ จะว่าตีหน้าเศร้าก็มีส่วนเสแสร้งอยู่ไม่น้อย แต่จะว่าจริง ก็เจือปนด้วยความรู้สึกแท้จริงมากมาย นางก็เป็นเพียงสตรีธรรมดาคนหนึ่ง มิได้มีความรู้สึกใดต่อเหวินอันเฉิน แล้วจะยอมให้เขาเชยชมร่างกายตนด้วยความเต็มใจได้อย่างไร? พูดให้ถึงที่สุด นางก็ถูกบีบบังคับมิใช่หรือ?