เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 348 การตระหนักรู้ถึงการเสียสละตน
หลินต้าชวนเห็นได้ชัดว่ากำลังเพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้ เขากางแขนออก ยืนอย่างมั่นคงอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้นายหญิงหลินเช็ดตัวให้ ทว่าเหงื่อที่เขาออกดูจะมากเกินไปหน่อย ระหว่างนั้นต้องเปลี่ยนผ้าเช็ดตัวอีกผืน จึงเช็ดร่างกายของเขาจนสะอาดได้
หลังเช็ดตัวเสร็จ หลินต้าชวนหยิบเสื้อคลุมที่พาดอยู่ด้านข้างมาสวม
เวลานี้เป็นเดือนอ้าย แถบชวนเป่ยหนาวเย็นอย่างยิ่ง ทว่าเขาสวมเพียงเสื้อชั้นเดียว กลับไม่แสดงท่าทีว่ากลัวหนาวแม้แต่น้อย คิดดูแล้วก็เป็นเรื่องปกติ เมื่อครู่เขาเปลือยท่อนบนและเหงื่อท่วมตัวก็ยังไม่เป็นไร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่ยังมีเสื้อสวมอยู่บนกาย
ทั้งสองเดินเคียงบ่าออกจากสนามฝึกยุทธ์ หลินต้าชวนถามอย่างสบาย ๆ ว่า “คุณนายไม่ได้พาคนไปจัดการพวกคนต่างถิ่นหรือ แล้วเป็นอย่างไรบ้าง วันนี้จัดการพวกเขาได้สะใจหรือไม่?”