กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 337 คนคุ้นเคย
ทว่าจ้าวฉุนรู้จักเหวินอันเฉินดีกว่า ย่อมรู้ว่าเหวินอันเฉินไม่ใช่คนที่จะพูดจาเพ้อเจ้อไร้หลักแหล่ง ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่บอกว่าจะลองดู จะพยายามดู จะพยายามลองดูให้ถึงที่สุด... สารพัดอย่าง แต่บัดนี้กลับบอกกะทันหันว่า ตนสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอนและมั่นใจเต็มร้อย นั่นย่อมแสดงว่าเขาต้องมีความมั่นใจอย่างยิ่งยวดแล้วแน่นอน!
และเหตุใดพอเขาก้าวเข้ามาในที่ว่าการเมืองแห่งนี้ ถึงได้มีความมั่นใจมากมายถึงเพียงนี้เล่า
ในใจของจ้าวฉุนพลันมีความคิดแวบขึ้นมาราวกับแสงวิญญาณ ร้องอุทานออกมาว่า “ใต้เท้าเหวิน หรือว่าท่านเจ้าเมืองจวนหลงอันคนใหม่ผู้นี้กับท่าน...?”
เสียงของเขาไม่เบาเลย ดึงดูดสายตาคนรอบข้างให้หันมามองทางนี้ทันที เหวินอันเฉินรีบส่งสัญญาณมือให้เงียบเสียง จ้าวฉุนเองก็รู้ตัวว่าเสียกิริยา จึงรีบหุบปากเงียบ โชคดีที่เวลานี้ท่านเจ้าเมืองได้สั่งการให้นำตัวโจทก์ขึ้นสู่ศาล และเริ่มขึ้นว่าความพิจารณาคดีอย่างเป็นทางการแล้ว คนที่หันมามองพวกเขาจึงหันกลับไป ทอดสายตาไปยังโถงว่าการ