กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 324 เฝ้าข้ามปี
จ้าวฉางหนิงยัดไก่ทอดเต็มปาก พลางกินพลางยกนิ้วโป้งให้เหวินอันเฉินอย่างอู้อี้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยชัดเจนว่า “เหวินอันเฉิน นายนี่นะ นาน ๆ ทีก็มีไอเดียเข้าท่าไม่เบาเลย ไก่ทอดนี่พอนำมาทอดแล้ว อร่อยจริง ๆ”
เหวินอันเฉินค้อนใส่เธออย่างไม่พอใจ “อะไรกันที่เรียกว่าไอเดียเข้าท่า?”
จ้าวฉางหนิงกินจนพุงกาง แน่นท้องจนกินไม่ไหวแล้ว ถึงได้มองกะละมังใบใหญ่ที่พูนไปด้วยชิ้นไก่ทอดด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ เธอโบกมืออย่างห้าวหาญ ราวกับกำลังตั้งมหาปณิธาน ชี้ไปยังกะละมังไก่ทอดนั้นแล้วตะโกนเสียงดังว่า “พวกแกคอยดูเถอะ ให้ฉันพักก่อน คืนนี้ฉันจะมากินพวกแกอีก!”
ไม่ใช่แค่จ้าวฉางหนิง แม้แต่เซี่ยเสาฉวิ่นและหลิงตังต่างก็ชอบกินมาก เหวินอันเฉินลองชิมดูสองสามชิ้น รู้สึกว่ารสชาติยังห่างชั้นกับยุคหลังอยู่บ้าง แต่ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ในเมื่อไม่มีสูตรสำเร็จเฉพาะทาง เพียงแค่นำเนื้อไก่ไปหมักเกลือเท่านั้น ทำได้ถึงขั้นนี้ก็นับว่าไม่ง่ายเลยจริง ๆ
นี่ก็นับเป็นรสชาติที่เขาคุ้นเคย