เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 322 ความลับแตก
ไม่นาน ท่ามกลางเสียงหัวเราะเริงร่าของจ้าวฉางหนิง หนึ่งชั่วยามก็ผ่านพ้นไป หลิงตังกับเซี่ยเสาฉวิ่นต่างก็เที่ยวเล่นกันอย่างเบิกบานใจ แม้เซี่ยเสาฉวิ่นจะสวมผ้าคลุมหน้า ทว่าเหวินอันเฉินก็มองออกว่าเธอกำลังตื่นเต้นดีใจมาก
เมื่อเห็นเซี่ยเสาฉวิ่นมีความสุข มุมปากของเหวินอันเฉินก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มออกมาเช่นกัน เหตุผลที่เขาคะยั้นคะยอให้เซี่ยเสาฉวิ่นออกมาคราวนี้ก็เพื่อการนี้นี่เอง นับตั้งแต่กลับมาที่ฉินโจว จวบจนกระทั่งถึงตอนนี้ราวเก้าเดือนเศษเกือบสิบเดือน เซี่ยเสาฉวิ่นก็ไม่เคยไปไหนเลย
เอาแต่อยู่แต่ในบ้านทุกเมื่อเชื่อวัน บางทีเธออาจจะชอบชีวิตเช่นนี้ แต่เหวินอันเฉินกลัวจริง ๆ ว่าเธอจะเหงาและเบื่อหน่ายเกินไปเมื่ออุดอู้อยู่แต่ในบ้าน จึงได้พาเธอออกมาเปิดหูเปิดตาผ่อนคลายอารมณ์บ้าง
ดูท่าแล้วการทำเช่นนี้เป็นเรื่องจำเป็นจริง ๆ มนุษย์อย่างไรเสียก็เป็นสัตว์สังคม การได้ออกมาเดินเล่นเปิดหูเปิดตาบ่อย ๆ ย่อมมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปรับเปลี่ยนอารมณ์