เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 293 คดีเมื่อสามปีก่อน
หลิวต้ากวนเหรินเองก็เป็นคนที่รู้สถานการณ์ รีบพยักหน้าแล้วกล่าวเสียงเบาว่า “พวกคุณมีอะไรจะถามก็ถามมาเถอะ ขอเพียงอย่าได้ทำร้ายชีวิตพวกเราสองคนก็พอ”
ชายชุดดำที่เพิ่งเอ่ยปากเมื่อครู่หัวเราะพลางกล่าว “หลิวต้ากวนเหรินช่างเป็นคนรู้ความจริง ๆ”
หลิวต้ากวนเหรินหัวเราะเจื่อน ๆ ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรอีก
ชายชุดดำทั้งสองคนเลื่อนคมดาบออกจากคอของพวกเขาทั้งสอง และในเวลานี้คุณนายหลิวก็ตื่นขึ้นมาแล้ว สุขภาพของเธอไม่ดีแต่ไหนแต่ไรมา ขวัญค่อนข้างอ่อน ยามปกติแม้ได้ยินเสียงฟ้าร้องก็ยังหวาดกลัว มายามนี้ได้เห็นสถานการณ์เช่นนี้เข้า ยิ่งตกใจจนแทบจะหมดสติไป หลิวต้ากวนเหรินกลัวว่าเธอจะส่งเสียงดังจนทำให้คนร้ายสองคนนี้เกิดจิตสังหารแล้วลงมือฆ่าพวกเขาทั้งสองทิ้ง
จึงรีบดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกเพื่อปลอบโยนยกใหญ่ อยู่นานทีเดียวกว่าคุณนายหลิวจะสงบลงได้ หลิวต้ากวนเหรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “พวกคุณอยากจะถามอะไรก็ถามมาเถิด!”
“ที่พวกข้ามาในวันนี้ ก็เพื่อคดีปริศนาเมื่อสามปีก่อน”
ชายชุดดำคนที่เอ่ยปากแต่แรกกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น