เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 292 วางหมาก
แขกผู้ไม่ได้รับเชิญผู้นี้ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ ก็หยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ มันคือห่อกระดาษเคลือบน้ำมัน ด้านนอกห่อกระดาษเคลือบน้ำมันนี้ยังมัดด้วยเชือกป่าน เขาแก้เชือกป่านออก แล้วค่อย ๆ คลี่ห่อกระดาษเคลือบน้ำมันออกทีละชั้น ๆ ตามการเคลื่อนไหวของเขา กลิ่นหอมเข้มข้นสายหนึ่งก็โชยออกมาจากข้างใน
ดวงตาของจี้ซือหมิงเบิกกว้างขึ้นมาในทันใด
กลิ่นหอมนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง นี่คือรสชาติของคากิพะโล้จากร้านเก่าแก่ตระกูลหลิว ตอนที่เขายังทำหน้าที่เป็นเสมียนฝ่ายอาญาอยู่ในศาลาว่าการ ของโปรดที่สุดของเขาก็คือคากิพะโล้จากร้านเก่าแก่ตระกูลหลิว ทุกครั้งที่ออกเวรจะต้องแวะไปซื้อมาสักหนึ่งส่วน นิสัยนี้ดำเนินมานานนับสิบปี ไม่เคยเปลี่ยนเลยสักครั้ง
ดวงตาทั้งคู่ของเขาจ้องมองห่อกระดาษเคลือบน้ำมันในมือของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญเขม็ง เฝ้าหวังให้เขาทำให้เร็วขึ้น เร็วขึ้นอีกนิด รีบแกะกระดาษเคลือบน้ำมันพวกนี้ออกเสียที รีบเผยให้เห็นคากิพะโล้ข้างในนั้นออกมา