ตอนที่ 267 โล่งอกทั่วร่าง

ตอนที่ 267 โล่งอกทั่วร่าง

เพียงแต่จากความเข้าใจที่เหวินอันเฉินมีต่อหลีเฉิง คนผู้นี้เกลียดชังความชั่วอย่างเข้ากระดูก เกรงว่าคงไม่ยอมปล่อยซุนอาชีไป

หลังสอบสวนฉินหู่กับซุนอาชีเสร็จ หากใช้มาตรฐานของยุคหลังมาคำนวณ เวลานี้ก็คงราวตีสามกว่าแล้ว

เช่นเดียวกับเหวินอันเฉิน หลีเฉิงเองก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืน เหวินอันเฉินวางแผนสังหารและจับกุมฉินหู่กับพวกที่หมู่บ้านนอกเมือง ส่วนหลีเฉิงรออยู่ที่ที่ว่าการรัฐฉินโจวอย่างสงบ แม้ไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่เวลานี้ดวงตาของหลีเฉิงยังคงเป็นประกาย ใบหน้าไม่ปรากฏความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย เขาตะโกนเสียงดังว่า “เรียกตัวโจรที่เหลือมาไต่สวนต่อ!”