กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 266 ตี
เขาหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่งและกำเริบเสิบสานยิ่งนัก ถึงกับไม่เห็นคนทั้งโถงว่าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
“พอได้แล้ว หุบปาก!”
หลีเฉิงมีสีหน้าเขียวคล้ำ มือฟาดไม้ตบโต๊ะลงอย่างแรง พลางตวาดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการรีบยัดผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งเข้าไปในปากฉินหู่ จากนั้นหลีเฉิงจึงกล่าวเสียงเย็นว่า “กล้ากำเริบในโถงว่าการอีกหรือ ตบปาก!”
“รับทราบ!”
เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการผู้หนึ่งตะโกนลั่น มือถือแผ่นไม้ไผ่ ก่อนฟาดฉาดใหญ่ลงบนใบหน้าของฉินหู่อย่างแรง