กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 232 สิ่งของคงเดิมทว่าคนแปรเปลี่ยน
บทกวีที่เขาแต่งยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ เปี่ยมล้นด้วยพรสวรรค์ปานนี้ การที่เขาจะดูถูกพวกนายมันก็สมควรแล้ว!
คุณหนูหลี่เอ่ยชื่นชม “ใต้เท้าเหวินเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ล้นพ้น บทกวียอดเยี่ยมไร้ที่ติ บทกวีบทนี้ สมควรเป็นบทที่ยอดเยี่ยมที่สุดในงานชุมนุมกวีครั้งนี้!”
“มิกล้า มิกล้า!”
เหวินอันเฉินยิ้มบาง ๆ เขาเหลือบมองสวีอวี้เฉิน ในเวลานี้ใบหน้าของสวีอวี้เฉินซีดเผือด ย่ำแย่ถึงขีดสุด
“เพียงแต่ว่า”