ตอนที่ 231 รังสรรค์บทกวี

ตอนที่ 231 รังสรรค์บทกวี

ทว่าอย่างไรเสียก็ต้องไว้หน้ากันบ้าง มิเช่นนั้นหากแพร่งพรายออกไปว่าพวกตนถูกเหวินอันเฉินตบหน้าฉาดใหญ่กลางงานเลี้ยงสังสรรค์โดยไร้การตอบโต้แม้แต่น้อย เช่นนั้นคงขายหน้าเกินไปแล้ว!

ถูกเหวินอันเฉินกล่าววาจาเหน็บแนมกระแทกกระทั้นเช่นนี้ สีหน้าของสวีอวี้เฉินก็แดงก่ำราวกับตับหมู แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ดวงตาคู่นั้นจ้องเขม็งไปยังเหวินอันเฉินด้วยความเคียดแค้นฝังลึก เห็นได้ชัดว่าผูกใจเจ็บเข้าแล้ว เกรงว่าสวีอวี้เฉินคงจะตามรังควานเหวินอันเฉินชนิดมิมรณะไม่ยอมเลิกรา

เหวินอันเฉินเห็นแววตาของเขาเข้าก็เพียงแสยะยิ้มบาง ๆ เขาไม่เคยเห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาอยู่แล้ว คิดจะทำอะไรก็ดาหน้าเข้ามาได้เลย