กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 179 คัดกรองทีละคน
พอได้ยินเช่นนี้ ฝูงชนที่เดิมทีเริ่มวุ่นวายก็พลันสงบลงทันใด อย่างไรพวกตนก็ไม่ได้ทำเรื่องชั่วช้าอะไรผิดศีลธรรม ประเดี๋ยวก็คงได้ไปแล้ว รอสักหน่อยจะเป็นไรไป?
มีชายฉกรรจ์คนหนึ่งตะโกนลั่น “ปล่อยให้ข้าไปนะ... ข้าจะ...”
สิ้นเสียงไม่ทันไร มือปราบหลายนายก็กรูเข้าไป รุมเตะต่อยยกใหญ่ มัดมือมัดเท้า ยัดเศษผ้าสกปรกเข้าปาก แล้วโยนไปไว้ข้างทาง เมื่อมีตัวอย่างให้เห็นอยู่ตรงหน้า ย่อมไม่มีใครกล้าบุ่มบ่ามอีกต่อไป
เถียนเหิงทิ้งคนไว้ที่ปากตรอกตระกูลซูสองสามนาย จากนั้นก็นำคนที่เหลือไปปิดกั้นทางใต้ของถนน
มือปราบม้านายหนึ่งควบม้าเข้ามา รายงานต่อเหวินอันเฉิน “ใต้เท้าเหวิน ปิดล้อมถนนทั้งสายไว้หมดแล้ว ไม่มีใครหนีรอดไปได้!”
“ดี!”