กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 168 ใคร่ครวญ
เขาร้องไห้พลางตัวสั่นงันงกพลางเอ่ยว่า “ตอนนั้นผมตกใจจนเข่าอ่อน ล้มพับลงไปทับร่างของนาง ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นมา ตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่า ทำไมเรียกนางก็ไม่ตอบ สัมผัสนางก็ไม่ขยับ แถมตัวยังเย็นเยียบ ที่แท้นางก็ตายไปแล้ว ถูกไอ้บ้าฆ่าหั่นศพคนไหนไม่รู้ลงมือฆ่า!”
“ผ่านไปตั้งนาน ผมถึงยันตัวลุกขึ้นมาได้ จากนั้นก็คลำทางไปจุดไฟ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พอเห็นนางหยางนอนอยู่บนเตียง ทั้งบนเตียงและบนพื้นก็เต็มไปด้วยเลือด”