ตอนที่ 167 ความจริง

ตอนที่ 167 ความจริง

น้ำเสียงของเขาแหบแห้งรวดร้าว เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความเสียใจภายหลัง ทว่าเหวินอันเฉินกลับยังคงสงบนิ่ง เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยเสียงขรึม “วันนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เล่าให้ผมฟังอย่างละเอียดซิ”

“ก็ไม่มีอะไรที่พูดไม่ได้ ในเมื่อคุณถาม ผมก็จะเล่าให้ฟัง” โจวซิ่นเอ่ย

อาจเพราะตอนที่ต่งหมิงฉางเรียกตัวไต่สวนเขา คำพูดเหล่านี้เขาคงพูดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ จึงจำได้อย่างแม่นยำ ยามที่เอ่ยขึ้นมาในตอนนี้จึงคล่องปากเป็นอย่างยิ่ง