กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 117 กันตัวออกไป
เบื้องหน้าก็คือปากตรอกแล้ว เหวินอันเฉินดึงตัวจ้าวฉางหนิง พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดก็กลับมายังถนนหนทางที่ผู้คนขวักไขว่อึกทึกด้านนอก เมื่อมองดูภาพความเจริญรุ่งเรืองเบื้องหน้า เหวินอันเฉินก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
“ให้ตายสิ ในที่สุดก็หนีรอดออกมาได้ รอดตายหวุดหวิดจริง ๆ!”
เมื่อครู่มัวแต่เอาชีวิตรอด จึงไม่มีเวลามาสำรวจตัวเอง มาถึงตอนนี้เขาถึงเพิ่งรู้ตัวว่า ทั่วทั้งร่างของตนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคล หอบหายใจแฮก ๆ ราวกับวัวกระทิง