ตอนที่ 82 ต้องกุมไว้ในมือให้ได้

ตอนที่ 82 ต้องกุมไว้ในมือให้ได้

ถนนตะวันตก ที่พักของจางอวี้หลิน

เป็นช่วงพลบค่ำพอดี หน้าต่างเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง แสงอาทิตย์สีส้มส่องเข้ามา ภายในห้องอบอุ่น เงียบสงบและผ่อนคลาย ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ อารมณ์ของผู้คนก็พลอยผ่อนคลายสบายใจไปด้วย

ใต้หน้าต่างมีโต๊ะและเก้าอี้ จางอวี้หลินเอนกายพิงเก้าอี้ ในมือถือเข็มกับด้าย กำลังปักผ้าชิ้นหนึ่งอยู่ บนผืนผ้าไหมสีเขียวอ่อน ปักเป็นรูปนกเป็ดน้ำคู่หนึ่งกำลังคลอเคลียกัน งานเย็บปักถักร้อยของเธอยอดเยี่ยมยิ่งนัก นกเป็ดน้ำคู่นี้ปักได้มีชีวิตชีวาราวกับมีชีวิตจริง ดูคล้ายจะทำให้ผู้คนมองเห็นความรักใคร่อันหวานชื่นของพวกมันได้เลยทีเดียว

“ไอ้หยา ดีจริง ๆ เลย! สวยงามเหลือเกิน! แม่นางน้อย ฝีมือของเธอนี่ ไม่มีที่ติเลยจริง ๆ !”

ยายจางที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปากชื่นชม

จางอวี้หลินรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง ก้มหน้ายิ้มพลางกล่าวว่า “จะดีเลิศอย่างที่ท่านว่าได้อย่างไรกันคะ”