กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 53 ฆ่าล้างปากยามค่ำคืน
ราตรีล่วงเลยสู่ความมืดมิด
ภายในห้องสอบสวน แสงไฟริบหรี่วูบวาบ สาดเงาคนทาบลงบนกำแพงไหวระริกราวกับมารอสูร
เสมียนหลายคนที่อยู่เฝ้าเวรต่างนั่งอยู่บนม้านั่งยาว แผ่นหลังพิงกำแพง ทว่าศีรษะกลับสัปหงกหงึกหงักราวกับไก่จิกข้าวสาร พวกเขาเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานตอนกลางวัน ตกกลางคืนยังต้องมาเข้าเวร ย่อมเพลียล้าจนทนไม่ไหว ยามนี้ความง่วงงุนจู่โจมจึงพากันสัปหงก จวี๋เซี่ยวจงนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวที่เหวินอันเฉินเคยนั่งเป็นประจำ ข้อศอกเท้าโต๊ะ มือค้ำคาง สัปหงกจนแทบจะหลับไปเช่นกัน
แม้กระทั่งนักโทษคดีทั้งหลายก็ยังผล็อยหลับไปหมดแล้ว