เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 52 นี่ต่างหากคือความจริง
การถูกคุมขังอยู่ในที่ว่าการรัฐตลอดสองวันนี้ ในที่สุดก็ทำให้เขาเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่ง สถานะของเขา อำนาจในอดีตของเขา พ่อที่ตายไปแล้วของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าเหวินอันเฉิน มันกลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง! ในที่สุดเขาก็มองสถานการณ์ออกเสียที
เขาถูกซ้อมจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว ถึงขนาดพูดจาเช่นนี้ออกมาได้ อันที่จริงเขาไม่ได้โดนทรมานหนักหนาอะไรนัก อย่างน้อยก็เทียบกับนางเว่ยไม่ได้เลย หากเทียบระดับความรุนแรง ก็แค่ประมาณสามถึงสี่ส่วนของนางเว่ยเท่านั้น แต่นางเว่ยกลับทรหดอดทนอย่างไม่น่าเชื่อ กัดฟันดิ้นรนไม่ยอมสารภาพเด็ดขาด ส่วนจ้าวฉางชิงเติบโตมาในตระกูลที่มั่งคั่ง ร่ำรวยแต่กำเนิด ไม่เคยต้องทนทุกข์ทรมานมาก่อน ยามนี้จึงไม่อาจทานทนได้เลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นสภาพของเขาเช่นนั้น นางเว่ยก็ปรายตามองเขาอย่างเย็นชา แววตาแฝงไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์อย่างลึกซึ้ง