กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 3 ใต้ทัณฑ์ทรมานไร้ผู้กล้า
วังตงฮว่ากลับไม่ตื่นตระหนก เขากดเสียงต่ำตะโกนบอกทุกคน “ท่านข้าหลวงใหญ่มีคำสั่ง กบฏทหารครั้งนี้จะเอาผิดเพียงสือหมิงผู้กระทำผิดหลักกับพวกทั้งหกคนเท่านั้น! คนอื่น ๆ ละเว้นทั้งหมด เงินทองและเสบียงที่ได้ไปก็มิต้องส่งคืน! ท่านข้าหลวงใหญ่เมตตาถึงเพียงนี้ พวกนายยังจะเอะอะโวยวายอะไรกันอีก? อยากเข้าคุกโดนตัดหัวด้วยหรือไร? ยังไม่รีบถอยไปอีก!”
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ ทั่วทั้งถนนพลันเงียบสงัดลง เสียงเอะอะโห่ร้องด่าทอเมื่อครู่มลายหายไปในทันใด ความโกรธแค้นเปี่ยมคุณธรรมบนใบหน้าของทหารเหล่านั้นหายไป ถูกแทนที่ด้วยความลังเลและล่าถอย