เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 2 จิตสังหารปะทุ แสงดาบเย็นเยียบ
เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ลางสังหรณ์ผิดพลาดอย่างแน่นอน
ในฐานะดุษฎีบัณฑิตด้านประวัติศาสตร์ เผยฉางชิงศึกษาเชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงเป็นพิเศษ เรียกได้ว่ารู้แจ้งราวกับเห็นลายมือบนฝ่ามือ เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์บางเรื่อง เขาสามารถบอกเล่าตามลำดับปีเดือนได้ไม่ผิดพลาด ในเมื่อเขามีความรู้สึกเช่นนี้ แสดงว่าในความทรงจำ ณ เวลาและสถานที่นี้ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น และยังเกี่ยวข้องกับสือหมิง
ด้านนอกพลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น สือหมิงผลักประตูออกไป ราวกับพูดคุยกับใครอยู่ข้างนอกไม่กี่คำ จากนั้นคนผู้นั้นก็จากไป
เมื่อสือหมิงผลักประตูเข้าห้อง หูชวนถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
“ท่านโหวตงไหลมาแล้ว เพิ่งเข้ามาในเมือง ฮึ คราวนี้โจวถิงหลงต้องซวยแน่” สือหมิงแค่นหัวเราะเย็นชา