บทที่ 23: โลกย่อยไร้เจ้าของที่ปนเปื้อน

บทที่ 23: โลกย่อยไร้เจ้าของที่ปนเปื้อน

“น้องลู่ ฉันมีเรื่องดีสุด ๆ จะบอก ถ้าจัดการได้สวย รายได้น่าจะอย่างน้อยร้อยล้านแต้มศรัทธา นายสนไหม?”

ตอนกำลังจะเข้านอนในช่วงเช้ามืด ลู่เซิ่งก็ได้รับข้อความจากจ้าวหมิงเจี้ยน

เรื่องดีสุด ๆ งั้นเหรอ?

ถึงพวกเขาจะคุยกันถูกคอจนเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้ามีเรื่องดีขนาดนี้ นายจะนึกถึงฉันก่อน แทนที่จะเก็บไว้ทำเองทั้งหมดเนี่ยนะ?

ถ้าไม่ใช่เพราะรู้จักนิสัยของจ้าวหมิงเจี้ยนดี และพ่อแม่ของพวกเขาสองตระกูลก็สนิทสนมกันมานานกว่าร้อยปี ลู่เซิ่งคงคิดว่าไอ้หมอนี่กำลังจะหลอกเขาแล้ว

“เรื่องดีอะไรเหรอ ถึงทำให้พี่จ้าวคนเก่งต้องมาหาฉันเองกลางดึกแบบนี้?” ลู่เซิ่งตอบกลับไป