บทที่ 22: อุตสาหกรรมกำไรงาม ลงทุนในธุรกิจพืชวิญญาณ!

บทที่ 22: อุตสาหกรรมกำไรงาม ลงทุนในธุรกิจพืชวิญญาณ!

วันหนึ่งผ่านไป โลกย่อยก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

อย่างแรกคือพื้นที่เลี้ยงสัตว์สามแห่งนอกนครศิลาดำ อวี๋โจ่วจัดคนหลายร้อยคนไปทำงานที่นั่นแล้ว รับผิดชอบให้อาหารและชำแหละสัตว์ทุกวัน

จากนั้นจึงให้บริวารมนุษย์หินขนส่งเข้าไปในนครศิลาดำ

ปัญหาเรื่องเนื้อสัตว์ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์

ส่วนสิ่งมีชีวิตในป่าทั้งสองแห่งของอาณาจักรเทพ เนื่องจากเผ่ากุยป๋ามีอุตสาหกรรมปศุสัตว์แล้ว จำนวนครั้งที่ออกล่าจึงลดลง พวกมันจึงขยายพันธุ์ได้เป็นอย่างดี

ภายในนครศิลาดำ ด้วยผลของ【แก่แต่ยังแข็งแรง】 ผู้ฝึกยุทธส่วนใหญ่ที่เดิมแก่ชราและกำลังถดถอยจนไม่อาจทะลวงขั้นได้ ต่างก็เริ่มฝึกฝนกันอีกครั้ง และทะลวงคอขวดได้อย่างรวดเร็ว

ปีที่สามสิบสองแห่งศักราชโลกย่อย ประชากรเผ่ากุยป๋าพุ่งขึ้นเป็นเจ็ดพันคน ในจำนวนนี้มีผู้ฝึกยุทธแดนหลอมกายกว่าหนึ่งพันคน และผู้ฝึกยุทธแดนหลอมกายระยะปลายกว่าหนึ่งร้อยคน