ตอนที่ 364 ไก่อบเกลือ

เมื่อไม่มีคนนอก เสี่ยวถ่าก็คืนร่างเป็นสัตว์ตั้งนานแล้ว ตอนนี้ทั่วร่างของเธอมีขนสีน้ำตาลอ่อนยาวสามถึงสี่เซนติเมตรขึ้นปกคลุม ขนที่ตั้งชันดูเหมือนกีวีลูกใหญ่ เมื่อเห็นหลงเชียนไม่ตอบรับ เสี่ยวถ่าก็เอาหัวไปถูไถเสี่ยวหู

“งั้นพี่ช่วยคลอดน้องชายให้ฉันสักคนได้ไหม~”

“ลูกทุกคนก็เหมือนกล่องสุ่ม พี่รับประกันไม่ได้หรอกว่าจะคลอดเด็กที่ว่านอนสอนง่ายออกมาได้”

“งั้นก็คลอดต่อไปเรื่อย ๆ สิ ยังไงก็ต้องมีสักคนที่น่ารักเหมือนเบนจามินแน่ ๆ ฉันจะช่วยดูแลเอง”

หลงเชียนหัวเราะจนเสียงเหมือนกาต้มน้ำเดือด

“การมีลูกไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะ เสี่ยวถ่า ตัวเธอเองก็ยังเป็นเด็กอยู่เลย”

เสี่ยวถ่าย่นจมูก ทำไมพวกพี่ถึงไม่ยอมมีลูกกันนะ มีน้องชายน่ารัก ๆ สักคนมันไม่ดีตรงไหน

หลี่เจาเอินชี้ที่ตัวเอง

“ทำไมไม่ถามฉันบ้างล่ะ”

เสี่ยวถ่ากลับไปนั่งที่ของตัวเองแล้วกินข้าวเงียบ ๆ ใช้ความเงียบเป็นคำตอบที่ทรงพลังที่สุดให้เขา