กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจ้อชิงเผยสีหน้าที่ดูเปราะบางออกมา
“จู่ ๆ ก็เข้าใจความรู้สึกของพวกที่ชอบดื่มสุราขึ้นมาเลย ตอนนี้ผมอยากจะดื่มสักสองสามจอกจริง ๆ”
“หืม? อาชิง นายอยากดื่มสุราเหรอ? อยากดื่มอะไรบอกมาเดี๋ยวฉันหมักให้ แถมจะฝากไปให้พ่อแม่นายด้วย”
“เธอทำอะไรก็ดีทั้งนั้นแหละ แต่พวกเขาไม่ต้องหรอก”
หลงเชียนหัวเราะเบา ๆ
“พวกเขาเลี้ยงฉันมา 20 ปี ฉันยังไม่ได้ตอบแทนอะไรพวกเขาเลย เรื่องกินอย่าได้เกรงใจฉันเลย นาน ๆ ทีชาตินี้จะได้เรียนรู้วิชาทำอาหารมาตั้งมากมาย”
หลงเชียนถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมล้างข้าว
“ได้ เดี๋ยวฉันจะตามไปช่วย”
“นายต้องรีบไปนอนเดี๋ยวนี้!!”
ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของ 990 ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง