กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉียวเซินไม่เข้าใจ คนระหว่างดวงดาวชอบทำตัวเป็นฝ่ายถูกกระทำทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิดหรืออย่างไร
หลงเชียน: “คุณมาอาละวาดที่บ้านฉันตอนดึกดื่นแบบนี้เนี่ยนะ?”
“ไม่ใช่แบบนั้น คุณฟังผมอธิบายก่อน เขาแตะเนื้อต้องตัวเด็กหนุ่มคนนี้ ทั้งเปิดเสื้อผ้าแล้วยังลูบหน้าท้องเขาอีก”
ทุกคนจ้องมองเขาเป็นตาเดียว จนหวังฟ่าเหย่เริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาเอง
“ผมทำไปเพื่อกำจัดภัยให้มนุษยชาติ”
หลงเชียนกอดอก
“ในฐานะที่คุณเป็นหมอ ปกติแล้วคุณไม่ตรวจร่างกายคนไข้หรือไง”
หวังฟ่าเหย่รู้ตัวว่าเข้าใจผิดไปแล้ว แต่ยังคงพยายามแก้ตัว
“พวกเราที่เป็นหมอจะตรวจบนเตียงคนไข้อย่างเป็นทางการ จะไม่เปิดเสื้อผ้าคนไข้ตามอำเภอใจหรอกนะ”
เสี่ยวซื่อกอดอกด้วยท่าทางเดียวกับหลงเชียนเป๊ะ