ตอนที่ 337 การตัดต่อใส่ร้าย

จู่ ๆ เฉียวเซินก็สะบัดกลุ่มน้ำก้อนหนึ่งออกมา กระแทกคนที่อยู่ในมุมห้องจนกระเด็นออกมา หลี่เจาเอินพ่นน้ำในปากออกมา “ทำไมจู่ ๆ ถึงสาดน้ำมาล่ะ?”

“แค่ก ๆ เธอเป็นบ้าหรือไง? ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ! แค่จะเป็นคนล่องหนสักหน่อยไม่ได้หรือไง!”

“มองอะไร? เชื่อไหมว่าฉันจะจัดการเธอซะ?”

หลงเชียนตักเกี๊ยวหยุนทุนขึ้นมา แล้วยกชามหนึ่งให้เฉียวเซิน

“หลี่เจาเอิน เขาฟังไม่เข้าใจหรอก อย่าเสียเวลาพูดเลย เพลงที่ฝึกไปถึงไหนแล้ว”

“ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว ขอชามหนึ่งให้ฉันกินหน่อยไม่ได้เหรอ?”

“ตอบคำถามฉันก่อนว่าเพลงที่ฝึกไปถึงไหนแล้ว”

“ก็งั้น ๆ แหละ ฉันพบว่าตัวเองไม่เหมาะกับเพลงรักใคร่พวกนี้จริง ๆ มันเลี่ยนจนขนลุกเลย”

“ตอนนี้เธอมาทำมาหากินนะ การเผยแพร่ภาษาไม่ใช่ให้เธอมานั่งชิล ถ้าเธอไม่อยากทำก็รีบไสหัวไปซะ”

หลงเชียนพูดภาษาถิ่นขึ้นมากะทันหันจนน้ำตาหลี่เจาเอินแทบเล็ด ตั้งแต่พ่อแม่จากไปก็ไม่มีใครพูดภาษาถิ่นกับเขาอีกเลย! เขาอยากมีคนคุยด้วยเหลือเกิน!!