ตอนที่ 336 การต่อสู้

“ที่ตรงนี้ยังกว้างขวางมาก คุณพักอยู่ข้างๆ นี้เถอะ รอให้แผลหายดีแล้วค่อยวางแผนกันใหม่ คุณจะอยู่หรือจะไปฉันก็ไม่ขัด”

เฉียวเซินได้กลิ่นจากตัวเธอจึงค่อยๆ ผ่อนคลายความระแวดระวังลง ดวงตาจ้องมองเธอไม่วางตา เห็นเธอใช้มีดหั่นผลไม้สีแดงลูกหนึ่ง เนื้อสีขาวข้างในเผยออกมาพร้อมกับน้ำหวาน มันช่างหอมหวานเหลือเชื่อ ในโลกนี้จะมีเนื้อที่มีรสหวานได้ยังไงกัน

หลงเชียนหั่นแก้วมังกรเป็นชิ้นเล็กๆ ส่งให้เขา

“ลองชิมดูไหม?”

เฉียวเซินดมดู กลิ่นหอมของผลไม้ทำให้ประสาทที่ตึงเครียดของเขาผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง เขาหยิบส้อมขึ้นมาทานหนึ่งชิ้น เนื้อผลไม้ที่หอมหวานไหลผ่านลำคอสร้างความรู้สึกแสบร้อน น้ำตาหยดใหญ่ร่วงหล่นลงบนจาน หลงเชียนบอกให้เขาถือจานเอง แล้วเปิดลิ้นชักใต้เตาเถ้าธูป ข้างในวางธูปที่เพิ่งทำใหม่ไว้หนึ่งกำ หลงเชียนหยิบธูปสามดอกขึ้นมาจุด ไหว้แล้วปักลงไป อาจารย์คะ วันนี้ฉันทำความดีอีกสองสามอย่างแล้ว พวกท่านที่นั่นสบายดีไหม

เฉียวเซินสูดดม นั่นคืออะไรอีกนะ หอมจัง

หลงเชียนออกไปสร้างบ้านหลังใหม่ที่ข้างๆ โดยตรง

“คุณพักอยู่ข้างๆ นี้ไปก่อนนะ อีกเดี๋ยวก็จะถึงราตรีกัมมันตรังสีแล้ว คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่”