กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวซื่อโทรหาเจียหลานแต่ไม่มีคนรับสาย เขาจึงโทรหาคุณยาย แต่ทางนั้นกลับกดตัดสายทิ้งทันที เขาอดกังวลไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่วังดวงดาวหรือไม่ จนกระทั่งสายลับส่งข้อความมาบอกว่าชาวดาวเขียวในวังดวงดาวทุกอย่างเป็นปกติไม่มีอะไรผิดปกติ เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ยายแก่คนนั้นต้องรู้ข่าวคราวของแม่แน่ๆ! ทุกคนร่วมมือกันปิดบังไม่ยอมบอกฉัน!
พวกเขาคัดกรองข้อมูลกันจนถึงห้าทุ่ม หลังจากทานมื้อดึกแล้ว หลงเชียนก็ทยอยส่งเพื่อนๆ กลับทีละคน
“ขอบคุณพวกคุณมากที่ช่วย”
คาไซเอ่อร์สวมกอดเธอ
“มีอะไรบอกได้เลยนะ อะไรที่ช่วยได้จะช่วยเต็มที่”
หลังจากส่งทุกคนกลับหมดแล้ว เจ๋อชิงยังคงนั่งอยู่ที่ห้องโถงโดยไม่ขยับเขยื้อน
“จะให้ฉันไปส่งคุณกลับไหม?”
“ตัวฉันสกปรกแล้ว อยากอาบน้ำสักหน่อย”
หลงเชียนเห็นคราบน้ำอะไรบางอย่างติดอยู่ที่ชายเสื้อของเขา เด็กคนนี้รักสะอาดมาตั้งแต่เด็ก เพื่อรักษาความสะอาดของร่างกายจนทำเรื่องเปิ่นๆ ไปไม่น้อย
“รีบไปอาบเถอะ”