ตอนที่ 320 หัวกระต่ายหมาล่า

เสี่ยวเทียนนอนหงายเผยให้เห็นพุงปล่อยให้เสี่ยวถ่าสัมผัส เสี่ยวถ่าที่รู้สึกพึงพอใจนอนกลิ้งไปมาบนตัวมัน หัวเราะออกมาด้วยความสนุกสนาน หลงเชียนหยิบปลาดิบชิ้นโตสองชิ้นใส่ลงในชามอย่างอารมณ์ดี

เจ๋อชิงเม้มปาก

“ฉันก็อยากกินปลาเหมือนกัน”

“ในครัวมี ไปหั่นเองสิ”

เจ๋อชิงก้มหน้ากินโจ๊กอย่างเงียบ ๆ ด้วยความไม่พอใจ ไล่ก้มหน้าลงบ้าง รู้สึกร้อนผ่าวในใจ

เสี่ยวถ่าวิ่งไปที่ครัวเพื่อเอาปลาให้สุนัข เจ๋อชิงรู้สึกเย็นเยียบในใจยิ่งกว่าเดิม ฉันนี่เทียบกับสุนัขยังไม่ได้เลย

เฟยจิวถือช้อนซดโจ๊กคำเล็กคำน้อย ปากนกจิกได้เพียงนิดเดียวในแต่ละครั้ง ดูตลกขบขันจริง ๆ

‘ต้องการให้ฉันทำให้อยู่ในรูปแบบที่เธอกินง่ายขึ้นไหม?’

เฟยจิวเกือบลวกปาก

‘ไม่ต้อง ฉันกินข้าวแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว’