ตอนที่ 319 ไล่·ซือไป่

“น้ำใจของคนบนเกาะเกรย์น่ะติดค้างได้ยากนะ”

“พวกเขาก็แค่ต้องการใครสักคนมาเป็นกระบอกเสียงให้สัตว์พวกนั้นอยู่แล้ว อีกอย่างฉันก็ติดค้างน้ำใจคนอื่นไว้เยอะแยะ ฉันจะค่อย ๆ ทยอยใช้คืนเอง”

“เธอไม่อยากรู้สาเหตุการตายของปี้เฉิงแล้วเหรอ?”

“อาจารย์เลือกที่จะเสียสละด้วยตัวเอง ไม่ว่ากระบวนการจะเป็นอย่างไร สุดท้ายเขาก็ต้องตายอยู่ดี คนตายไปมากพอแล้ว ฉันไม่อยากให้ในใจเต็มไปด้วยความเกลียดชัง”

“ความเกลียดชังก็เป็นแรงขับเคลื่อนที่ดีมากได้เหมือนกันนะ”

“ไม่จำเป็นหรอก ฉันแค่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขก็พอ”

เสี่ยวซื่อฟังแล้วรู้สึกว่ามันแปลก ๆ

เสี่ยวถ่าลากปลาที่ตัวใหญ่กว่าร่างของเธอสิบกว่าเท่าขึ้นฝั่งอย่างยากลำบาก ส่วงจูย่อขนาดร่างลงแล้วช่วยประคองปลาอยู่ด้านหลัง ปลาตัวนี้ถูการควบคุมด้วยพลังจิตวิญญาณเอาไว้ มันจึงไม่กล้าดิ้นพล่าน ทำได้เพียงนอนนิ่งเหมือนปลาตายให้ทั้งสองลากกลับบ้าน

ยังไม่ทันถึงบ้าน เสี่ยวถ่าก็ได้กลิ่นของหลงเชียน เธอทิ้งปลาแล้ววิ่งไป

“พี่สาว!”