เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนพยายามเข้าถึงความทรงจำของส่วงจู แต่กลับถูกการป้องกันของมันสะท้อนกลับจนลอยกระเด็นออกไป
“เจ็บจะตายอยู่แล้ว! อย่ามารังแกแมงมุมนะ!”
หลงเชียนหายใจกระหืดกระหอบ เธอได้รับบาดเจ็บ การโจมตีทางพลังจิตวิญญาณของส่วงจูแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ มันไม่เคยใช้มาก่อนเลย!
เธอไอสองสามครั้งแล้วกลืนโลหิตลงคอไป
“มีวิธีเอาชนะสัตว์ประหลาดข้างนอกนั่นไหม?”
“สู้ไม่ได้หรอก เจ้านายช่วยฉันฆ่ามันที คืนนี้เพิ่มอาหารให้ฉันด้วยนะ!”
ส่วงจูไม่ได้ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องราวเลยแม้แต่น้อย คนข้างนอกนั่นใช้พลังงานที่อยู่สูงกว่าระดับขั้นของโลกใบนี้ พวกเขาไม่มีทางเอาชนะได้เลย!
บรรดาผู้สูงอายุในชุมชนพุ่งเข้าล้อมโจมตี หนวดเนื้อแข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้ แค่สัมผัสถูกก็ถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรงทันที หางยักษ์สีขาวเส้นหนึ่งสะบัดฟาดเข้ามา ต่อสู้พัวพันกับหนวดเนื้ออย่างดุเดือด จางเกิงเฉินลากจางต๋าที่ได้รับบาดเจ็บถอยหลัง เขากระหน่ำใช้กระสุนพลังงานอย่างบ้าคลั่งจนพลังงานแทบจะจ่ายไม่ทัน สัตว์ประหลาดตัวนี้รับมือยากจริง ๆ
หลงเยียนผู้เป็นเจ้าของหางแปลงร่างเป็นจิ้งจอกยักษ์ ขนหิมะขาวบริสุทธิ์ปลิวไสวไปตามลม เจ็ดหางสู้รบกับหนวดเนื้ออย่างสูสีไม่แพ้ชนะกัน
“ลุงรองเหอ เขาคือทูตสวรรค์สีขาวเหรอ?”