กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เธอเป็นสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกไม่ใช่เหรอ ใต้ทะเลลึกไม่หนาวกว่าที่นี่หรือไง”
“ความหนาวใต้ทะเลลึกฉันชินแล้ว แต่ความหนาวบนบกฉันยังไม่ชินนี่นา! ให้ฉันเข้าไปเถอะ! ฮือๆ หนาว~ เธอใจคอจะปล่อยให้แมงมุมตัวน้อยน่ารักอย่างฉันตากลมหนาวแบบนี้ลงได้ยังไง~”
หลงเชียนกระตุกมุมปาก บรรพบุรุษคนไหนเป็นคนสอนมันกันนะ สัญชาตญาณยังคงไม่อยากให้มันเข้ามาอยู่ดี
“เว้นแต่ว่าเธอจะย่อขนาดตัวลง”
จือจูจื่อรีบย่อขนาดลงเหลือเท่ารถคันเล็ก แรงสั่นสะเทือนของยานบินหยุดลงทันที มันสั่นสะท้านอยู่ข้างนอก
“เล็กลงอีกหน่อย”
“ไม่ไหวแล้ว! อย่ามาแกล้งแมงมุมนะ!”
“ถ้าเธอตัวเล็กลงอีกหน่อย ฉันจะหาเสื้อผ้าให้เธอใส่ตัวหนึ่ง”
“เสื้อผ้า!”
จือจูจื่อคลานไปมาอย่างตื่นเต้น