กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อดทนไว้”
หลงเชียนกดหน้าอกเขาไว้พร้อมถ่ายทอดพลังอย่างบ้าคลั่ง โลหิตของเขาชุ่มโชกเสื้อผ้า มั่วซือเท่อไอออกมาสองสามครั้ง จิตสำนึกเริ่มฟื้นคืนและเริ่มรักษาตัวเอง หากหลงเชียนมาไม่ทันเขาคงไม่รอดชีวิตไปแล้ว เขาสำลักลิ่มเลือดในลำคอออกมา ก่อนจะชี้ไปยังตึกเล็กฝั่งตรงข้าม
หลงเชียนมองตามไปเห็นว่าเป็นกล้องวงจรปิด จึงรีบอุ้มมั่วซือเท่อไปที่นั่น หน่วยลาดตระเวนรีบเข้ามาสอบถามสถานการณ์ หลงเชียนไม่มีเวลาอธิบาย จึงรีบคัดลอกวิดีโอออกมาก่อน
ผู้คนบนเกาะต่างร้องโอดครวญ
“ให้ตายเถอะ!! ทำไมเล่นเน็ตไม่ได้อีกแล้ว!! เสี่ยวไป๋อยู่ไหน!!”
ระบบเน็ตดวงดาวทั้งหมดบนเกาะถูกทำลาย เสี่ยวไป๋เจ้าหน้าที่เทคนิคจึงรีบนำทีมออกค้นหาสาเหตุ บัดซบ สถานีฐานเล็ก ๆ ที่เขาเพิ่งทำเสร็จถูกคนทำลายอีกแล้ว!
“รีบหาผู้ใช้พลังที่ไวต่อกระแสไฟฟ้ามาเร็ว ถ้าหาเครื่องปิดกั้นเจอเราก็จะเล่นเน็ตได้”
แถวนี้ปกติเครือข่ายก็ดีอยู่แล้ว ระบบเครือข่ายที่เขาทำขึ้นเพื่อป้องกันพายุทรายและลมน้ำ การที่เล่นเน็ตไม่ได้ต้องมีคนใช้เครื่องปิดกั้นเครือข่ายแน่ ๆ ไอ้ตัวซวยหน้าไหนมันมาอาละวาดที่นี่กัน!
“เกาะใหญ่ขนาดนี้จะไปหาเจอได้ยังไง!”
“อยากเล่นเน็ตก็ออกไปหา! ถ้าไม่เจอใครก็ไม่ต้องเล่นเน็ตกันทั้งนั้น ฉันรับมือสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้”