ตอนที่ 270 โคลนถล่ม

หลงเชียนจัดแจงให้เจ๋อชิงพักผ่อนเรียบร้อย เห็นคาไซเอ่อร์อุ้มเสี่ยวถ่าไกวเบา ๆ จึงกระซิบเสียงเบา

“คืนนี้คุณพาเธอไปนอนเถอะ”

คาไซเอ่อร์สั่นหน้า แต่ก็ทำใจวางเด็กจ้ำม้ำคนนี้ไม่ลง หวังฟ่าเหย่เมาแล้วอาละวาด ตะโกนโวยวายดึงตัวต้าซู่ไว้ เสี่ยวถ่าถูกรบกวนจนซุกหัวเข้ากับอกของคาไซเอ่อร์ คาไซเอ่อร์ตวัดสายตาดุร้ายใส่ทีเดียว สองหนุ่มก็ถูกกดลงกับพื้นราวกับมีน้ำหนักพันจินทับอยู่บนร่าง

ต้าซู่: ??

หลงเชียนพาคาไซเอ่อร์ไปที่ห้องรับรอง

“พักสักคืนเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะได้ไม่ต้องไปสวัสดีปีใหม่ที่บ้านคุณ เสี่ยวถ่าไม่ได้เจอแม่มานานแล้ว ได้โปรดช่วยเด็กน้อยผู้น่าสงสารคนนี้หน่อยนะ”

คาไซเอ่อร์หลุดขำออกมา เธอเองก็เริ่มเมาทนฤทธิ์สุราไม่ไหว จึงอุ้มเสี่ยวถ่าไปพักผ่อน

ในห้องรับแขก หวังฟ่าเหย่ยังคงรั้งตัวต้าซู่นอนกองอยู่บนพื้นทั้งคู่

“ทำอะไรกัน ไม่มีแรงโน้มถ่วงกดพวกนายแล้วนะ”

ผลักทั้งสองคนออก ให้ตายสิ หลับกันหมดแล้ว จึงลากสองหนุ่มโยนเข้าไปในห้องพัก หวังฟ่าเหย่ก็กอดคนข้าง ๆ เป็นหมอนข้างโดยอัตโนมัติ กลางดึก ต้าซู่งัวเงียเปิดสมองกลแสงที่ส่งเสียงดังไม่หยุด ง่วงเกินไปจนลืมตาไม่ขึ้น ปลายสายไม่มีเสียงเขาก็หลับสนิทไปอีกรอบ