กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไก้ซื่อถ่ายทำเสร็จแล้วก็นั่งวาดรูปอย่างดื่มด่ำอยู่ข้าง ๆ หลงเชียนนั่งตัวตรงขึ้น
“ฉันต้องการขอโทษคุณพีเอ่อร์เฉียวค่ะ”
แฟนคลับ @เชี่ย? พลังของกลุ่มทุน!
แฟนคลับ @พี่สาวเสี่ยวเชียนของฉันไม่บริสุทธิ์แล้ว!!
ผู้เยี่ยมชม @ไม่ใช่ว่าเธอเจ๋งมากเหรอ? ทำไมขอโทษเร็วขนาดนี้ล่ะ? ถ้าแน่จริงก็อาละวาดต่อสิ!
แฟนคลับ @พี่สาวเสี่ยวเชียนอย่ากลัวนะ!! ปกป้องพี่สาวเสี่ยวเชียนของเรา!!
มีม่านไข่มุกบดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง ทุกคนจึงมองไม่เห็นสีหน้าของเธอ
“ฉันขอโทษที่เคยพูดว่าเพลงของเขาไม่เพราะ เมื่อคืนตอนดึกสงัดฉันกดฟังเพลงของเขาใหม่อีกครั้ง ฟังอย่างตั้งใจอยู่หลายรอบแล้วพบว่าเพลงของเขาไม่เพียงแต่เพราะ แต่ยังมีพลังในการปลอบประโลมจิตใจอีกด้วย ตอนกลางวันบ้านวุ่นวายจนฉันเข้าไม่ถึงความไพเราะของเพลงเขาเลย เพลงของเขาเพราะมาก เพียงแต่ไม่เหมาะกับสถานการณ์ของฉันในตอนนี้ ฉันขอโทษสำหรับอคติที่มีต่อเขา ทั้งหมดนี้คือคำขอโทษที่จริงใจของฉัน ไม่มีคำไหนที่พูดออกมาจากใจจริงเลยสักครึ่งคำ”
“ตู้ม!”
ข้างนอกจู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น โชคดีที่ใบหน้าของหลงเชียนถูกม่านไข่มุกบังไว้ ชาวเน็ตจึงมองไม่เห็นสีหน้าของเธอ ไม่อย่างนั้นสีหน้าที่ดูอึดอัดของเธอคงต้องถูกชาวเน็ตตัดต่อเป็นมีมแน่ ๆ