ตอนที่ 258 จิตใจที่ไม่มีความมั่นคง

เกาลัดดิบที่ดูนุ่มนิ่มน่ากิน ทั้งยังมีกลิ่นหอมหวานอ่อน ๆ

“ก็ไม่เลว”

ไต้จือมองดูหลงเชียนปอกเกาลัดตาละห้อย เขาเองก็อยากช่วย แต่หลงเชียนกดตัวเขาไว้

“มันมีหนามนะ มือของเธออ่อนนุ่ม อยากกินเหรอ?”

เสี่ยวไต้จือพยักหน้า หลงเชียนปอกเกาลัดหนึ่งลูกแล้วป้อนให้เขา ปากของเจ้าตัวเล็กดูซีดเด็กน้อย ก้อนเนื้อบนใบหน้าขยับตุบ ๆ ตามจังหวะการเคี้ยว เห็นแล้วชวนให้รู้สึกเอ็นดูจริง ๆ

NE ไม่กลัวหนาม ใช้มือเปล่าปอกเกาลัดทันที ทำเอาเสี่ยวถ่ามองด้วยความหวาดกลัว คนผู้นี้ฝึกวิชาระฆังทองเกราะเหล็กที่พี่สาวพูดถึงมาหรือเปล่านะ???

เสี่ยวถ่าปอกไปได้สองสามลูกใจก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง มันคลอเคลียหลงเชียน อ้อนวอนให้เธอทำเพิ่มอีกสักหน่อย

“ฉันอยากรู้ว่าหลังจากนี้ประมุขเฉียวจะเป็นอย่างไรบ้าง!”

“ไม่ใช่ว่าเธอรู้ตอนจบแล้วเหรอ?”

“ละครกับที่ได้ยินมามันไม่เหมือนกันนี่! พี่สาว~ ทำเพิ่มอีกหน่อยเถอะนะ~ ขอร้องล่ะ~”