กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวถ่าในน้ำนั้นคล่องแคล่วกว่าปลาเสียอีก เธอหยอกล้อปลาและควานหาหอยอย่างสนุกสนาน โดยไม่เกรงกลัวน้ำในแม่น้ำน้ำแข็งที่เย็นจัดเลยแม้แต่น้อย เสี่ยวหูเฝ้าอยู่หน้าโพรงน้ำแข็งอย่างกระวนกระวาย ส่วนปี้เฉิงพาเนี่ยนเนี่ยนไปล่าสัตว์ที่ทุ่งหิมะข้าง ๆ เขาใช้พลังจิตวิญญาณกวาดสำรวจรอบ ๆ เพื่อยืนยันว่าไม่มีแหล่งอันตรายขนาดใหญ่ ก่อนจะวางใจพาพวกสไลม์ไปล่าสัตว์
เมื่อจักรกลรบบินกลับมา เสี่ยวถ่าได้ยินเสียงก็รีบว่ายขึ้นมาแล้วกระโดดพรวดพ้นผิวน้ำ เสี่ยวหูรีบเอาผ้าขนหนูมารับตัวเธอไว้ เหลือเพียงหัวนากขนปุยที่เปียกโชกโผล่ออกมา เธอแยกเขี้ยวเล็ก ๆ ออกมา
“พี่สาว!”
หลงเชียนถอดจักรกลรบออกแล้วหันกลับมา เสี่ยวถ่าถึงกับงง เพราะในอ้อมแขนของพี่สาวมีเด็กเล็ก ๆ อยู่คนหนึ่ง!!
“เธอเป็นใครเหรอ?”
“เด็กน้อยที่โทรมาตอนที่เราทำกล่องสุ่มหมั่นโถวไงล่ะ เธอเคยเจอแล้ว เธอชื่อโซเฟีย”
เสี่ยวถ่าถูตัวกับผ้าขนหนูสองสามทีแล้วรีบปีนลงมา เธอเกาะขาหลงเชียนไว้ ดวงตาสี่ดวงประสานกัน
“ทำไมเธอถึงมาที่ดาวมารได้ล่ะ? ไม่ใช่ว่าเธอเป็นมนุษย์ดวงดาวหรอกเหรอ?”
โซเฟียยังคงตกตะลึงกับความน่ารักของเสี่ยวถ่า เธอคนนี้ดูน่ารักกว่าในวิดีโอเป็นหมื่นเท่า! มือเล็ก ๆ อดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มของเสี่ยวถ่า!
อ๊า!! น่ารักเกินไปแล้ว! นุ่มนิ่มแถมยังแก้มเยอะด้วย!